دانلود آهنگ زیبای Ceza Ft Sezen Aksu به نام Gelsin Hayat Bildiği Gibi

Birer birer kayıp giderdi her bi’ sevilen
یکی‌یکی هر کسی که دوستش داشتم از دست می‌رفت

Yenisi gelmez, eline geçmez hele ki değeri hiç bilinmeyen
جایگزینی نمیاد، به دستت هم نمی‌رسه، مخصوصاً اونی که قدرش دونسته نشده

Yürekte varsa sevgiden de ötesi
اگه تو دل چیزی فراتر از عشق باشه

Sen ağlasan da boş, ışık da yaksan nafile
حتی اگه گریه کنی بی‌فایدست، چراغم روشن کنی بیهوده‌ست

Odan karanlık, hep loş
اتاقت تاریکه، همیشه نیمه‌تاره

Hayatın emri, “Hep koş”
دستور زندگیه: «همیشه بدو»

Bayağı bi’ bekledim boş
خیلی منتظر موندم، الکی

Yaşantım sanki bir savaş ve hoş da bazen
زندگیم انگار یه جنگه، هرچند بعضی وقتا قشنگه

Ateş kesildiğinde ve de sular durulduğunda
وقتی آتیش می‌خوابه و آب‌ها آروم می‌شن

Yoksa hep gülerdi insan, hep kalırdı masum
وگرنه آدم همیشه می‌خندید و معصوم می‌موند

Saygıda bi’ kusur ettiğinde minnetin de değeri yok
وقتی به احترام بی‌احترامی بشه، قدردانی هم بی‌ارزشه

Kafalarda hesaplar yapılır ve mesafeler konur
تو سرها حساب‌کتاب می‌کنن و فاصله می‌ندازن

Fakat bu kalp unutmaz, unutamaz ki zaten
اما این دل فراموش نمی‌کنه، اصلاً نمی‌تونه

Her kalp yıkılır ancak yenisi bulunamaz bi’ mesken
هر دلی ویران می‌شه، ولی خونه‌ی تازه‌ای براش پیدا نمی‌شه

Her anım birini özler
هر لحظه‌م دلتنگ یه نفره

Rüyada yolunu gözlediğim düşünceler
فکرهایی که حتی تو خواب منتظرشن

Ve benliğimle canlanır tüm hatıralarım
و با وجودم همه خاطره‌هام زنده می‌شن

Bitince yalnızım
وقتی تموم می‌شه، تنهام

Gözümü açtığımda kalmışım yanımda ailem
چشم که باز می‌کنم می‌بینم فقط خانواده‌م کنارمن

Ve bir de arkadaşlarım
و یه‌سری دوست

Gelsin hayat bildiği gibi, gelsin
بذار زندگی همون‌طور که بلده بیاد

İşimiz bu, yaşamak
کار ما همینه: زندگی کردن

Unuttum bildiğimi doğarken
اون چیزی که می‌دونستم، موقع تولد فراموش کردم

Umudum ölmeden hatırlamak
امیدم اینه قبل از مرگ دوباره یادم بیاد

(تکرار)

Şimdi boşuna bakma saate, zaman geç oldu
الان الکی به ساعت نگاه نکن، خیلی وقته گذشته

Dün annem elimi tutarken bugün 29 da doldu
دیروز مادرم دستمو گرفته بود، امروز ۲۹ سالم شد

Vakit can almaz ancak can yakar
زمان جون نمی‌گیره، ولی دل می‌سوزونه

Fakat bi’ bekle bak, knock out olursan çok sakat
اما یه‌کم صبر کن، اگه ناک‌اوت شی خیلی بد زمین می‌خوری

Mücadeleyle geçen hayatta son round
زندگی که با مبارزه گذشته، این آخرین رونده

Kazanmak herkes ister
همه می‌خوان برنده بشن

Ne istediğini bilmektir önemlisi
مهم اینه بدونی چی می‌خوای

Var mı listen, hayallerin, hırsın, cesaretin?
لیست داری؟ رویا، جاه‌طلبی، جرأت داری؟

Sabır selametimse intikam felaketimdir
اگه صبر نجاتمه، انتقام فاجعه‌مه

Ne mektebimde vardı huzurum ne vardı evde
نه مدرسه آروم بود، نه خونه

Çıkıp bi’ başıma ağlamaktı belki caddelerde
شاید تنها کاری که می‌تونستم بکنم گریه‌کردن تو خیابون بود

Hayallerin kurulduğu ve düşlerin yok olmadığı
جایی که رویاها ساخته می‌شن و نابود نمی‌شن

Bu gözlerinse dolduğu, zamanın donduğu bir yerdeyim
من جایی‌ام که چشم‌ها خیس می‌شن و زمان می‌ایسته

Düşünceler dumanlı, dağlar aynı, göz de puslu
فکرها مه‌آلود، کوه‌ها همون، چشم‌ها تار

Bi’ bakmışım mesafeler uzun ve tozlu
یه‌هو می‌بینم فاصله‌ها طولانی و خاکی‌ان

Benimse yol yürür gider bi’ seyyah olurum
من راه خودمو می‌رم، یه مسافر می‌شم

Ne paranın bi’ değeri vardır aslında
نه پول اون‌قدرا ارزشی داره

Ne de şerefle onurun
نه حتی شرف و غرور

Ameleydim eskiden, şafak sökerdi her gün işe giderken
قبلاً کارگر بودم، هر روز با طلوع آفتاب می‌رفتم سر کار

Cebimde yoktu bir kuruş ve Üsküdar’ım’ın her bi’ yeri yokuş
یه قرون تو جیبم نبود، اُسكودارم همش سربالایی بود

Her gün yeni bi’ suç
هر روز یه اتهام تازه

İttiler fakat ben olmadım tuş
هل دادن، ولی من نقش زمین نشدم

Kanatlı doğmamış kuş
پرنده‌ای که بال به دنیا نیومده

Vakit hiç geçmemişti
زمان اصلاً جلو نرفته بود

Ben hep aynı yerde saydım
من همیشه درجا می‌زدم

Ekmekle vardı kavgam, daha bi’ sertti günler
جنگم با نون بود، روزها سخت‌تر

Ve geçmişeydi saygım
به گذشته احترام می‌ذاشتم

Gelecekti kaygım, kelebekti kalbim
نگرانی‌م آینده بود، دلم مثل پروانه

Akar giderdim, olsa bile bi’ derdim hep gülerdim
می‌گذشتم و می‌رفتم، حتی اگه دردی داشتم می‌خندیدم

Ve ağladığımı görebilen bir annem bir de ben
و فقط مادرم و خودم گریه‌هامو می‌دیدیم

İnceden bi’ perde vardı gözlerimde
یه پرده‌ی نازک جلوی چشمام بود

Göz görür fakat dilim susardı
چشم می‌دید، ولی زبونم ساکت بود

Ayaklarım, elim, kolum da bağlı
دست‌وپام بسته بود

Hayat bu dile kolay velakin her bi’ yerine ağrı
زندگیه دیگه، گفتنش آسونه ولی همه‌جاش درد داره

Ve kimi zaman düşündüm
و بعضی وقتا فکر کردم

Aslında hiç üşenmedim ben, hep düşündüm
راستش هیچ‌وقت تنبلی نکردم، همیشه فکر کردم

Hayata karşı dört silahşör hep güler sanmıştım
فکر می‌کردم تو زندگی مثل چهار تفنگدار همیشه می‌خندیم

Bu öyle lanet olası toz bi’ pembe ki
ولی این یه صورتیِ خاکیِ لعنتیه

Bi’ baktım her şey ciddi, hemen uyandım
یه‌هو دیدم همه‌چی جدیه، سریع بیدار شدم

Gelsin hayat bildiği gibi, gelsin…
بذار زندگی همون‌طور که بلده بیاد…